Χρήστος Διαμαντής, Δύο ποιήματα

3

Στον αυτοπροσδιορισμό

Ο ρατσισμός είναι καλός.

Ξαπλώνω στο κρεβάτι και σκέφτομαι τα μαύρα σου μαλλιά.
Σκέφτομαι τα μαύρα σου μαλλιά, την άσπρη λάμπα και το λευκό ταβάνι.
Ένα ποντίκι τρέχει στο πάτωμα κι ο ρατσισμός είναι πάντοτε καλός.

Τα ποντίκια τρέχουν
και εγώ σκέφτομαι τα μαύρα σου μαλλιά και το λευκό ταβάνι,
την άσπρη λάμπα και τον ρατσισμό που είναι πάντοτε καλός.

Σκέφτομαι τη λευκή οροφή και τα μαύρα σου μαλλιά
τον ρατσισμό που είναι πάντοτε την άσπρη λάμπα καλός
σκέφτομαι τη λευκή οροφή τα μαύρα σου κι ο ρατσισμός μαλλιά
που είναι πάντοτε η άσπρη λάμπα καλός η λευκή κι ο ρατσισμός
οροφή τα μαύρα σου που ειναι πάντοτε ΜΠΑΜ

Η λευκότητα του ουρανού που μαγνητίζει / των ποντικών
το αίμα που μυρίζει / τα μαύρα σου μαλλιά / κι ο ρατσιμός
που είναι πάντοτε
ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ

Η λευκότητα του ουρανού που μαγνητίζει / των ποντικών
το αίμα που μυρίζει / τα μαύρα σου μαλλιά / κι ο ρατσιμός
που είναι πάντοτε
ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ

ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ

4

Στον Νίκο Μπόνου

Διπολική
ανησυχία
καταστροφική
εφηβική.

Δυσμορφική
ανυπαρξία
παρελθοντική
ερωτική.

Σώμα
τρεμάμενων
υγρών.

*Από τη συλλογή “Κρυφές σπουδές”, Εκδόσεις Θράκα, Φεβρουάριος 2021.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s