Hafez Mousavi, Τρία ποιήματα

Η σκιά

Ήμουν ένας απ’ αυτούς
που τρέχαμε λαχανιασμένοι
και οι σκιές μας
μπλέκονταν στου δρόμου την άσφαλτο.

Ξαφνικά
άνοιξαν πυρ από μπροστά
εν ριπή οφθαλμού.
Εκείνοι έπεσαν κάτω
κι εγώ συνέχισα να τρέχω.
Οι σκιές τους
στην άσφαλτο
ήταν ακόμα μαζί μου
λαχανιασμένες.

*

Δικάστηκε ο ποιητής

Δικάστηκε ο ποιητής

Για συνενοχή με τον δραπέτη.
Εκείνος δεν είχε τίποτε να πει
Για να υπερασπιστεί
Κι έτσι δέχτηκε την κατηγορία.
(Είχε ανοίξει μια πόρτα στα όνειρα του δραπέτη)
Ο ποιητής καταδικάστηκε σε ισόβια ξαγρύπνια.

*

Το φθινόπωρο δεν έχει τίποτα νέο να πει

Το φθινόπωρο δεν έχει τίποτα νέο να πει
όμως
μόλις σκαρφαλώσει
στου ανέμου την έδρα
ξεσπάνε σε δάκρυα τα δέντρα!

*Δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Ένεκεν», τεύχος Ιανουαρίου-Αυγούστου 2021. Μετάφραση: Babak Sadeq Khanjani.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s