Έρμα Βασιλείου, Αρχίζεις και τελειώνεις σαν ποίηση 

Αρχίζεις και τελειώνεις σαν ποίηση
που γνωρίζω καλά…
την φτιάχνω κάθε μέρα
γραμμένο χαλί
που πρέπει να ξηλώσω,
και που όταν φτάσω στην τελευταία βελονιά
ενώνεται μόνο του, γίνεται ένα
είναι όλα ερμητικά εξαντλητικά
στα ερμητικά εξάλλου χωρίς να το θέλω αναγνωρίζεται
και τ’ όνομά μου
από το ερμητικό φως…
το τι λέει ο κόσμος αφορά τον κόσμο
το τι λέει η ορτανσία στα μεγάλα φύλλα της
δεν τ’ ακούει κανένας
τι λέμε οι δυο όταν κοιμόμαστε χώρια
μας λένε πολλά
ακόμα κι όταν δεν βλεπόμαστε μιλάμε
ακόμα κι όταν δεν αγαπιόμαστε μιλάμε
από μακριά σαν πελαργοί συνεκφωνούμαστε
αρσενικός με θηλυκό σε συναστρία
και πάντα μένει η φωλιά
μέσα στην πιο λιασμένη μας πλευρά, εργαζόμαστε γλυπτή την επικοινωνία
σε σκοτεινά δωμάτια και άηχες κάμαρες
είναι πια αδύνατη η κάθαρση
δεν έχει τόπο να χωρέσει
ούτε κανένα αγγείο δέχτηκε ποτέ να βάλουμε απάνω τους μια ετικέτα στ’ όνομά της
παρότι συνενωμένοι συνεργάτες
στα δυο ή στα πέντε ή στα δώδεκα χρόνια
ένας δικηγόρος δέχτηκε να γράψει το συμβόλαιό μας
γιατί ξεχωρίζει από τ’ άλλα σώματα στο δρόμο
η λαχτάρα να βρεθούμε χώρια
η αμοιβή να βολευτούμε στο ξέσχισμα μια μετάνοιας
και η αγάπη, καλύτερα να πω ο έρωτας,
που φωσφορίζει σαν εξορία
στα κορμιά τα νησιά τα πανύψηλα νοερά μας κάστρα
αυτά και η λογική, η λογική
των άλλων ανθρώπων μας χώρισαν

*Από την ενότητα “Άκρατος οίνος” (στο βιβλίο “Νηρηίδες”, 2021, Μελβούρνη, αδημοσίευτο).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s