Δημήτρης Τρωαδίτης, Δύο ποιήματα

Κλονίζεσαι ακόμα με το παρελθόν

κλονίζεσαι ακόμα με το παρελθόν
των ατέρμονων επιστροφών
των μόνιμων στροβιλισμών

τα κύματα τσακίζονται
σε κάτι πανάρχαια καρνάγια
καράβια παρατημένα

πρότερες επάλξεις αγωνίας
σαν ένα κομμένο φύλλο
πεταμένο στο πεζοδρόμιο

*

Δονήσεις

Δονήσεις
επαμφοτερίζουσες
τα νερά ξεχύνονται
παρασέρνουν
τις γενετήσιες ορμές

Η γήινη λάμψη
τρεμοσβύνει
το σύμπαν χλωμιάζει
κι εγώ προσκυνώ
τις θεότητες
του τίποτα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s