Μαριάνθη Μαρκοπούλου, Θέλω ο θάνατος να’ χει τα μάτια σου όπως ξαπλώνεις πάνω μου και με κοιτάς

του Θόδωρου

Θα ΄πρεπε να το είχαμε προβλέψει
από τον ξεθωριασμένο ουρανό που μας συνόδευε
από τον ατόφιο λυγμό του δρόμου που παραμέρισε
τέτοια μαύρα μάτια ούτε σε πορτραίτο του Φαγιούμ
να χωράνε μέσα
όλο τον σπαραγμό από τα λιμάνια των αποχωρισμών
και τους παλιούς σιδηροδρομικούς σταθμούς
όλες τις βροχές και όλα τα αντίο
όσων τους χώρισαν για πάντα
τείχη και συρματόπλεγμα
Τελευταίο βλέμμα
τελευταίος στίχος
εκεί που γεννιούνται οι θλιμμένες μελωδίες των ανθρώπων
και το ευχαριστώ τους στη ζωή
Η ομορφιά είναι τόπος
είμαστε μάρτυρες εσύ κι εγώ
μπήκαμε με το σώμα μας στο θεόρατο ύψος των βαρύγδουπων λέξεων
και τις αφήσαμε λειψές
γίναμε η ανατριχίλα μιας παιγμένης συγχορδίας σ’ ένα άδειο καφενείο
αυτεκπληρούμενη προφητεία
το τελευταίο βλέμμα
ο τελευταίος στίχος
Σήμερα καίγεται η Ρώμη
σήμερα η μέρα της γενικής απεργίας
η μέρα της απελευθέρωσης σήμερα
σήμερα η μέρα που δεν ξημερώθηκε
Βαράτε κλαπατσίμπαλα
Παίξτε μουσικάντηδες
Σωπάστε όσοι μιλάτε
Το τραγούδι
ακούστε το τραγούδι
Όποιος ζει μέσα στο ποίημα
στο ποίημα μέσα θα πεθαίνει
Θα έπρεπε να το είχαμε προβλέψει
πως όλα θα γινόντουσαν μια τέτοια μέρα
Πώς αλλιώς;
Να γεννιέται ο Μαγιοκόφσκι
και να πεθαίνεις εσύ

*Το ποίημα και η φωτογραφία της ανάρτησης αναδημοσίευση από εδώ: https://akatasta.blogspot.com/2020/09/blog-post.html?spref=fb&fbclid=IwAR0KycW1YQkQp0s-zJm8Qlfx_bPLthoAF1ZkaoqjL0MwPIZ_VqwJsn2-SSM

One response to “Μαριάνθη Μαρκοπούλου, Θέλω ο θάνατος να’ χει τα μάτια σου όπως ξαπλώνεις πάνω μου και με κοιτάς

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s