Γιώργος Γκανέλης, Τρία ποιήματα

ΠΡΟΝΟΙΑ

Μειδίαμα το λένε τώρα;
Κι ύστερα ποιος τρέχει
να μαζέψει τα γυαλιά;

Εγώ πάντως άδειασα
τις ευαισθησίες μου
σ’ ένα πλαστικό βάζο
και πορεύομαι ήσυχος
για την αιωνιότητα.

*

ΕΝΙΟΤΕ ΤΥΧΕΡΟΙ

Ευτυχώς που λύσαμε
τον γόρδιο δεσμό
και φράξαμε την άβυσσο.

Φαντάζεστε να καπνίζαμε
κάτι στριφτά σύννεφα
να βόσκαμε την άνοιξη
σε ξυρισμένα λιβάδια
να τρώγαμε την αθανασία
χωρίς αλατοπίπερο

Ευτυχώς πεθάναμε νέοι
κι επομένως καθαροί

*

ΑΝΑΣΕΣ ΥΠΟ ΑΙΡΕΣΗ

Το δια ταύτα:

Μην αναπνέεις απ’ τα μάτια
θα τυφλωθείς

Κι ακόμη:

υπάρχζω
δε σημαίνει αναπνέω

-είναι τζούφιος ο αέρας-

*Από τη συλλογή “Το ημιτελές τελεσίγραφο”, Εκδόσεις Στίξις, Ιούνιος 2020.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s