Μπλε ώρα στην Τύνιδα

Γράφει το ραφτόπουλο

Με βήμα γοργό προχωρούν οι κόρες των ματιών μου
γλιστρούν ανάμεσα στις λιγνές νότες της μουσικής του άστεως.
Οι δρόμοι των παιδιών στενεύουν
προσόψεις μιλούν για ένα παρόν των κτισμάτων
σε μια γλώσσα που ακόμα δεν καταλαβαίνω.
Γράμματα περίτεχνα κιγκλιδώματα δένουν το τώρα
οικόσημα σκαλιστά στους ορόφους
γκρεμισμένους μιας νεογέννητης πόλης.
Μια δύναμη καταφθάνει λυχναφής
μυστική μου μοιάζει αλλόκοτη
τα ερείπια δένει σε μνήμη των κατακτητών.
Λίγα μόνο ρούχα κρεμασμένα δίνουν ζωή στα άυλα σώματα
των φαντασμάτων.
Κοιτάζοντας επάνω χάνεσαι στις μικροσκοπικές οδούς
τον δρόμο σου τον ξαναδείχνουν οι πλατείες.
Ακολούθα την μπλε ώρα που μπογιατίζει τα παράθυρα
της αραβικής πόλης.
Σταμάτα, δέσου στο κατάρτι, πέρνα ξυστά
πριν ακούσεις το τραγούδια των βουκαμβίλιών.
Παράνομα ανοιχτά καφέ
ξεφεύγουν απ’ το βλέμμα των περαστικών
κλείνουν τις γυμνές ατέλειες του δρόμου
που ξέντυσε το λευκό φως του αύριο.
Όταν τα σαλβάρια πέφτουν σηκώνεται η πυκνή σκόνη της λήθης.
Σε αναζήτηση επίμονων βλεμμάτων
λυπάμαι όσους δεν σέβονται την ομορφιά
κατάφορα λαβώνοντας το χθες
το παρελθόν ακαριαία νεκρό.

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης είναι από εδώ: https://losinnuendos.com/2021/08/09/mple-ora-stin-tynida/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s