Χρίστος Κασσιανής, Δύο ποιήματα

Της άγνωστης θάλασσας

Καθόσουν στην ίδια θέση
στη βραχώδη ακτή, μες στη βροχή
στην άγνωστη θάλασσα
με βλέμμα θαμπό κι ο ήλιος χαμήλωνε

Μέχρι που ήλθε ένα βράδυ με χλωμό φεγγάρι
στεκόσουν στο έναστρο φως
τι θα ρίσκαρες και τι θ’ άφηνες;
Χόρεψες να ξεκαθαρίσει η σκέψη

Γενάρης 2021

*

Το άλογο στ’ αληθοτοπία

Το άλογο δεν προχωρεί, τρέχει μπροστά
χωρίς τα σύρε κι έλα,
στων ισχυρών την οργανωμένη τρέλα

Στους αιώνες της αδράνειας, αιώνες σαρώθηκαν
πήρε μπροστά η σαρωτική μηχανή του ανελέητου,
στο κόκαλο του στέρνου
ψηφίο προς ψηφίο τεχνητής νοημοσύνης

Να βρίσκεσαι καθηλωμένος
στην ίδια καρέκλα, στο ίδιο τραπέζι
μες στους καπνούς και στα γέλια
τις φωνές και τα χωρατά
γλιστράει η αλήθεια σου
κι εξαφανίζεται στ’αληθοτοπία

Ιούνιος 2021

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s