Ρογήρος Δέξτερ, fragmenta noctis

•κορακοσυμβούλιο στη γειτονιά• γυρεύουν ενόχους
Αυτοί που θά ‘πρεπε ήδη
Να έχουν βουλιάξει στην Κόλαση• κι εσύ πάλι
Μισός από δω
Μισός από κει
Όπου ποτέ δε θα μπορούσες
Να φανταστείς ότι υπάρχεις• τώρα
Σούταρε μια δόση
Από λιακάδα στο μέλλον• κι ας είναι
Λυχνάρι στον άνεμο• στο άψε σβήσε
Τού φεγγαριού• κάπως έτσι
Γράφτηκαν τόσα τραγούδια• κάπως έτσι
Σα χρησμοί• από την έκσταση μιας λέξης
Κοφτερής πάνω στη σάρκα• από τη δίψα
Πέρα στο γυάλινο πηγάδι
Που έχει σαν κρύσταλλο νερό• και ύστερα
Να φτάνει η αίσθηση
Ότι μια νύχτα θα μας συντρίψουν•
Όχι τα γεγονότα
Αλλά όσα δε συμβαίνουν
Ενώ τα προσμέναμε χρόνια
Να πέσουν όπως το μάννα εξ ουρανού
Στα χέρια μας• οι αριθμοί
Θα είναι πάντα αμείλικτοι• πόσες
Πληγές θα άνοιξε η σκέψη
Τού “θέλω πολύ να το πιστέψω
Ενώ ξέρω ότι δεν είναι αλήθεια”• γι’ αυτό
Ίσως ζούμε μέρες
Που πρέπει να ξεκοιλιάσουμε• και
Το βάρος είναι αβάσταχτο• ποιος “στούππος
Και μόλυβος”; Ας καθόταν μόνο μια ζαριά
Η μπίλια “όλα τα λεφτά στο μαύρο”• σπόρος
Κακός ανάμεσα σε ζιζάνια• αυτό ήμουν
Τελικά• αλλά πέρασε ο καιρός• δυστυχώς
Όχι τόσο αργά
Όσο στις ταινίες τού Theo
Με τη χελώνα τού Ζήνωνα
Να κόβει το νήμα στη νιοστή• δες
Εδώ το καράβι γέρνει και βουλιάζει
Και τούτοι τσακώνονται για το δοιάκι• δε
Θέλω άλλες φωνές
Μέσα στο κούφιο κεφάλι μου• τουλάχιστον
Να μη φύγουν οι νεκροί από τα όνειρά μας•

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s