Μαρία Γερογιάννη, Έξι ποιήματα

ΑΧ! EGDAR LEE MASTERS

Τι έγινε και μίλησες
για ποιητές ελάσσονες;
Όμηρο και Ουίτμαν.
Είμαι σίγουρη
είχες την αιτία σου κι ακόμη
πως αυτοσαρκάζεσαι.
Σ’ αρέσουν
όσα οι άνθρωποι αφήνουν να πετάξουν,
όμως δεν μαστιγώνουν.

*

OLD TOWN – OLD LIFE

Η old lady
με το φίλτατο ζωάκι
στην αγκαλιά της.
Υπερχείλισαν τα χαμόγελα των περαστικών
Το ζωάκι
ανταπέδωσε τα χαμόγελα.

*

VIRGINIA AND PLATH

Το επόμενο βήμα

-Λύθηκαν τα μαλλιά στο κύμα
-Πνίγηκαν οι καπνοί στην τέχνη του θανάτου

*

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Κρυώνουν κρυώνουν
Φόρεσαν τα ευσυγκίνητα παλτά τους.
Τα χέρια
στις ανήμπορες τσέπες.

*

ΣΤΗ ΣΚΙΑ

Το δέντρο
γράφει για σένα ποίημα,
Μού είχες αόμματα εκμυστηρευτεί.

-Όταν καθίσεις στη σκιά του

*

Η ΣΤΙΓΜΗ

Οκτώ χιλιάδες χορωδοί
Ελάχιστοι!
φωνάζει η Στιγμή

Στο σύμπαν
δεν ακούστηκε

*Από τη συλλογή “Οι κούκλες σου δεν είχαν ψυχή”, Εκδόσεις “Περισπωμένη”, 2021.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s