Jorge Palma, Η εργατική τάξη δεν πηγαίνει στον παράδεισο

Η εργατική τάξη δεν πηγαίνει στον παράδεισο –
ταξιδεύουν γεμίζοντας τα εντόσθια
ενός κεραυνού ή χειρότερα: μέσα στο χτύπημα
μιας αστραπής, λεπτό σώμα,
τολμηρό πρόσωπο, ή τόπλες.

Η εργατική τάξη πλέκει τις πληγές του ουρανού
στα εργαστήρια του χρόνου
καθώς και σε αργαλειούς, ονειρευόμενη,
ανάλογα με το ποιος διαβάζει αυτό και πού, ανάλογα με
το ποιος το ακούει, ποιος το καταλαβαίνει,
ποια θα μπορούσε να είναι η προσωπική τους σημαία
ή η σημαία της πατρίδας, ο βορράς
κάθε ατόμου, ολόκληρη η ζωή τους.

Ανάλογα με το ποιος το βλέπει, πώς φαίνεται.
Εδώ ή στην Κίνα η εργατική τάξη
δεν πηγαίνει στον παράδεισο: ταξιδεύουν με βασανιστήρια
γεμίζοντας τα εντόσθια ενός κεραυνού
στο εσωτερικό ενός κοτόπουλου
χάλια στο άφτερο αεράκι
που με ένα άηχο χτύπημα
εξατμίζεται στον αέρα
καθώς μια λάμψη αστραπής εξαερώνεται
στον βαρύ αέρα μιας καταιγίδας
και εξαφανίζεται
ανάμεσα στους παλιούς αργαλειούς
του ουρανού.

*Απόδοση: Δημήτρης Τρωαδίτης.

**Φωτογραφία της ανάρτησης: Antonio Berni.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s