Πάνος Κουτούλιας, Η παρουσία της σύγχρονης τέχνης

Raoul Ubac, Model for an Irrational Landscape, 1935

Μια ζεμπεκιά στην Πανεπιστημίου
να μπω στο μάτι του φούρναρη

— ο κουρελής της σημειολογίας —

να με στολίσει στη βιτρίνα με βρισίδια.

Μία καριέρα υποφερτή,
να υπαινίσσεται καραντίνες και σύνδρομα*
κι η αύρα της παράλυτη για όσο.

Ίσως το νιώσω αν εκπέμψω ραδιοφωνικός.

Ξέρεις, υπήρξανε κάποιοι σπουδαίοι
καθ’ όλα φυσιολογικοί.

Αποικιστής της ενόρασης, να ανορθώνω
τις παρανοήσεις.

Αυτά παθαίνει όποιος υπόσχεται μεγέθυνση
στα πάντα* σκάει επάνω του σκαιή κατάχρηση,
γερή μερίδα πόνου.

Αυτοοργανωμένο ατελέσφορο ροντέο

και πιο πολύ ακόμα κι απ’ τις αντιφάσεις,
συχνάζω, τελευταία, στις εμμονές*

άσε, για να πεθαίνουμε είμαστε τώρα;

*Από τη συλλογή “Προϊστορία για έναν”, εκδόσεις Υποκείμενο, Ιούνιος 2017.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s