Benjamin Peret, Από την κλειδαρότρυπα

Σήκωσε το κεφάλι και κάνε τον πεθαμένο
Όταν θα φύγεις με τα πόδια μπροστά
τα κάγκελα του κλουβιού θα έχουν ελαφριά φτερά
τα οποία θα δώσουν το σήμα της επίθεσης μες στο υπόγειο
και οι υγρές αναπνοές των μεταχειρισμένων χαλιών
θα σαρώσουν βαριά τις ύποπτες κραυγές των πουλερικών
Μεσάνυχτα ακριβώς μέσα στην έρημη καπνοδόχο
σαν ένας ριψοκίνδυνος αρουραίος
θα ξαναζωντανέψει το ντροπαλό χαμόγελο των καινούργιων κασκέτων
που ταξιδεύοντας στην σκιά
βλέπουν να περνούν από κοντά τους τα κλειστά παντζούρια
που δεν έχουν σκεφτεί ποτέ τα βάσανα των φιδιών καθισμένων οκλαδόν
μπροστά στις μεγάλες αυλόπορτες
Θα είναι νύχτα ίσως και ημέρα
Τα μεγάλα δέντρα θα είναι νεκρά
και τα στήθη που κρέμονται από τα κλαδιά τους
θα ανασηκωθούν κανονικά για να γνωστοποιήσουν τον ύπνο τους
Δεν θα πιαστείς κορόιδο όπως τα ξύλα του παρκέ
θα γελάς όμως δυνατά για να τρομάξεις τα μπαλκόνια
κακοπλυμένα κουρέλια που στεγνώνουν δίχως ελπίδα να στεγνώσουν
όπως πεθαίνεις
πληγωμένος στην άκρη ενός δάσους
και παρακολουθούμενος απ’ τις μεγάλες λευκές πεταλούδες
χορταρένια πουκάμισα
Όλα αυτά όλα αυτά γιατί ένας σκύλος τρέχει πίσω από την ουρά του
και δεν την βρίσκει ποτέ
γιατί τα λιθόστρωτα έχουν βγει κατά πυκνές σειρές και απειλούν τους ποταμούς
γιατί τα φυτά μαραζώνουν μέσα σε αχρησιμοποίητα σκάφανδρα
γιατί το νερό δεν στάζει πια ανάμεσα στα δάχτυλα
όλα αυτά τέλος πάντων γιατί εσύ δεν είσαι πια παρά μια φιγούρα
κομμένη σε ένα χαρτονόμισμα

*Από το βιβλίο “Μπενζαμέν Περέ, Απαγορεύεται η αφισσοκόλλησις και άλλα ποιήματα”, εκδ, Ύψιλον βιβλία, 2007. Μετάφραση: Σωτήρης Λιόντος.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s