Vall Grey, Μαρτυρία

Ήταν όμορφα, εκεί έξω
ερωτευόμασταν,
αντλούσαμε
το μεδούλι της ζωής

Ήταν όμορφα, εκεί έξω
ζούσαμε την ιαχή της λάμψης

Όμως ποιος μετανιώνει εκεί χάμω,
ποιος σέρνει την πίσσα του εφιάλτη;
*

Εμείς εκπνέουμε μιαν άλλη φύση
Την απαράλλαχτη
ταυτότητα
Το αίνιγμα των χρόνων,
των αιώνων

Σαν από θέατρο, οι γελωτοποιοί
αγκομαχούν καθώς γελούν,
να διχάσουν τον θεατή

Κι εκείνος μόνος, σαν από όνειρο
χαμογελά στους ξένους
πορφυρούς
που από αίμα γλέντησαν την ζωή
και στο αίμα θα πλαγιάσουν,
ατρόμητοι

Κι εγώ στο τέλος παρακολουθώ
με ανάσα, βαθιά
ακολουθώ το πνεύμα
στην λήθη
αναμένω την ευφορία
*

Την στιγμή της παύσης

Εκεί στην στίξη απομένω∙

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από εδώ: https://vallgrey.com/2021/03/25/martiria/

One response to “Vall Grey, Μαρτυρία

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s