Kenneth Rexroth, Ταξιδιώτες στο Erehwon

Άνοίγεις τό
Φόρεμά σου πάνω στό σκονισμένο
Κρεβάτι όπου κανείς
Δέν κοιμήθηκε χρόνια τώρα
Μιά κουκουβάγια θρηνεί στή στέγη
Λές
Άγάπη μου δικιά μου
Άγάπη
Στό καπνισμένο φώς τής παλιάς
Γκαζόμπαλας οί ώμοι σου
Ή κοιλιά τά στήθη οί γλουτοί
Είναι σάν άνθη ροδακινιάς
Τεράστια άστρα πολύ μακριά πολύ χώρια
Έξω άπ’ τό σπασμένο παραθυρόφυλλο
Τεράστια αίώνια ζώα
Όλα μονόφθαλμα
Κοιτάζουν
Πού άνοίγεις τό σώμα σου
Κανένα τέλος στή νύχτα
Κανένα τέλος στό δάσος
Σπίτι έγκαταλειμμένο μιά όλόκληρη ζωή
Στό δάσος στή νύχτα
Κανένας δέ θά ‘ρθει ποτέ
Στό σπίτι
Μόνος
Στό μαύρο κόσμο
Στή χώρα τών ματιών

*Μετάφραση: Άλέξης Τραϊανός. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Τραμ Ένα Όχημα”, Δεύτερη Διαδρομή, 10ο τεύχος, Θεσσαλονίκη, Σεπτέμβρης 1978.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s