Ασημίνα Λεοντή, Θυμός

Τα λόγια έχασαν τον ειρμό τους
χωρίς καμιά λογοκρισία διαπέρασαν τα κομμάτια της καρδιάς.
Οι απελπισμένες ριπές του θυμού
σφάγιασαν το αρμυρό των βλεφάρων.

Αυτό ήταν!
Μάζεψα δυο τρεις αιτίες
ξεχασμένες πληγές
γύρισα το κλειδί
και τρέχοντας έφυγα.

Έκανα στάση για λίγο
στη θνητή απώλεια της αλήθειας
κι από το άρμα των ιδιοτήτων
τερμάτισαν αλληγορικά χρώματα της εξαπάτησης.

Μίασμα!
Καμία εμπειρία δε θέλω μαζί σου.
Καλύτερα στο άθροισμα του τίποτα
εκεί που αντέχουν σαλεμένοι μύστες.
Έτσι με βρήκε τ’ απομεσήμερο.
Έναν ανεξέλεγκτο μύθο
στα διάσπαρτα της ψυχής.

*Από τη συλλογή “Φύσηξε παράπονο”, εκδόσεις Κύμα, 2018.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s