Πασχάλης Κατσίκας, Διάφανος δούρειος ίππος

Σε ένα άγαλμα μελανιασμένο από κακόβουλα περιστέρια
ραβδοσκόπισα τον πόνο:
για τις σημαίες που κυματίζουν σε μπαλκόνια ακροβατών,
για το σπέρμα τους που φυλάσσεται σε τράπεζες,
το παράσημο που έλαβαν πυροβολώντας ξυπόλυτους σ’ αγκαθότοπους και τα κεράσματα στα καφενεία για τα κατορθώματά τους.
Την απάθεια για ανώνυμες βάρκες που βουλιάζουν στεγνές,
τους μικροπωλητές που εργάζονται με φωνή μόνιμα βραχνιασμένη σε πολυεθνικές και τους πατριώτες που διαλαλούν την πραμάτεια τους από οθόνες.
Τους συγγραφείς που γλύφουν κάκτους και ξεπουπουλιάζουν αηδόνια, τους σοφούς που στρογγυλοκάθονται στο ίδιο τραπέζι με κανίβαλους κι η λογοδιάρροια καταβροχθίζει συνειδήσεις.
Αφουγκράστηκα πως κατέληξε γραφικό, σαν χαρτορίχτρα με χαλασμένα δόντια, να βαδίζει γοργά προς το μέλλον,
μόνο, ως διάφανος δούρειος ίππος μέσα στο πλήθος.

One response to “Πασχάλης Κατσίκας, Διάφανος δούρειος ίππος

  1. Ρυθμός χειμαρρώδης! παραληρηματικός! από εικόνες που διαδέχονται η μία την άλλη, το πνεύμα – την κριτική διάθεση του αναγνώστη κλυδωνίζοντας, μη αφήνοντάς τον ανάσα να πάρει. Κριτικός ρεαλισμός εισβάλλει! με λόγο που απαρτίζεται από λέξεις απλές με οργάνωση λακωνική. Αξίες διαχρονικές αμφισβητούνται!
    Το ποίημα πλήρες, συμπαγές γρονθοκοπεί!! Εύγε πυγμάχε ποιητή!

Leave a Reply to Λεωνίδας Καζάσης Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s