Κατερίνα Φλωρά, Δύο ποιήματα

Αντίδοτο

Πέρα από τον έλεγχο, σε ξεπερνά λες

Πέρα από όσα γνώριζες, ανοίκειος τρόμος

Πέρα από όσα έμαθες, ανεπαρκές όλον

Η μικρή σου πόλη, βυθίζεται στην κινούμενη άμμο

Συνοδοιπόρος μέχρι χθες, ύποπτος τώρα.

Στάσου μια στιγμή, μη ξεχαστείς, προχώρα. 

***

Φευγαλέα παρουσία

Τη φευγαλέα σου αίσθηση με κόπο φύλαξα

σαν να ήθελα το χρόνο να  γελάσω, τη στιγμή να βαλσαμώσω. 

Τη μαγεία της αφής ο νους δε συλλαμβάνει, 

ως να ήθελε να διαφύγει κι αυτή της πραγματικότητας

Τη δύναμη των ανείπωτων λόγων μας 

που αμήχανα στέκονταν με τα χέρια νευρικά, 

πώς ο ήχος της φυγής σου εξασθένησε, 

αφήνοντας το μούδιασμα στα χείλη

Εάν, όπως λένε, την παρουσία του Άλλου αφουγκράζεσαι, 

τη μορφή του μέσα στα πλήθη αναγνωρίζεις,

Άγνωστοι σαν σμίξουμε, 

τη στιγμή φοβάμαι μη προσπεράσω, 

το κάλεσμά  σου μη παραγνωρίσω

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s