Λίνα Βαταντζή, Αδράνεια

Οι καρδερίνες κελαηδούσαν

την παγερή ανατολή χθες – 

σήμερα λευκή σιωπή

καλύπτει ουρανό, γη

και τα στέκια των πουλιών 

χωρίς φωλιά.

Κρύφτηκαν τα σπουργίτια

της πόλης –

τώρα που 

ο χειμώνας έγινε χειμώνας

κανείς δεν φαίνεται.

Πού κατέφυγαν 

οι ασκεπείς ψυχές

τώρα που ο χιονιάς 

κατακτά τον χώρο;

Ίσως μια ανάσα ζεσταίνει 

την ύπαρξή τους –

ποια μεγαλόψυχη καρτερικότητα 

θα συγχωρεί 

την ψυχρή αδράνειά μας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s