Adelaide Ivanova, Δύο ποιήματα

για τη λάουρα

το 1998 όταν βρήκαν 

το γκέι σώμα του μάθιου σέπαρντ 

το πρόσωπό ίου είχε αίματα παντού 

εκτός από δύο μικρές λωρίδες 

κάθετες

στα σημεία όπου είχαν κυλήσει 

τα δάκρυα του 

εκείνη τη μέρα ο ποδηλάτης 

που τον βρήκε δεν

κάλεσε την αστυνομία αμέσως μόλις τον είδε

γιατί το σώμα του μάθιου

ήταν τόσο παραμορφωμένο

που ο ποδηλάτης νόμισε πως είχε δει

κάποιο σκιάχτρο

το περασμένο σάββατο στο σάο πάουλο 

μια ομάδα αντρών

και δύο μπάτσοι σκότωσαν τη λάουρα

αφού βέβαια πρώτα

τη βασάνισαν η λάουρα

όσο ήταν ακόμα ζωντανή έγινε αντιληπτή

από έναν άλλο τύπο

που βιντεοσκόπησε

κι ανέβασε στο γιουτιούμπ το βίντεο

μιας λάουρας σε σύγχυση

και ποια δεν θα ‘ταν

αν είχε αίμα στο στόμα και στο πίσω

μέρος του φορέματος;

η λάουρα έχει ένα σώμα

κι ένα όνομα που της ανήκουν

λάουρα ντε βερμόντ (παρούσα!)

δολοφονήθηκε

απ’τους άντρες

το κράτος

και την αδιαφορία μας 

στα δεκαοχτώ της χρόνια 

κάποιο σάββατο.

***

ο γύπας

σώμα του εγκλήματος είναι 

μια έκφραση που χρησιμοποιείται 

όταν υπάρχει

παραβίαση του νόμου κι εντοπίζονται 

επί τόπου πειστήρια της εγκληματικής 

πράξης

μετατρέποντας το σώμα 

σε τόπο και το έγκλημα 

σε προσδιορισμό εξακρίβωση 

σημαίνει να δεις και να 

σε δουν (το ίδιο ισχύει 

και με τις γιορτές)

ξαπλωμένη πάνω σ’ένα φορείο με

τέσσερις γιατρούς γύρω μου

να συζητούν ταυτόχρονα

για τους βλεννογόνους την απεργία

την έλλειψη ποτηριών μίας χρήσης

και ν’ αποφασίζουν ανάμεσα στ’ ανοιχτά μου

πόδια αν μετά την

εξέταση θα πάνε όλοι μαζί σε κάποιο μπαρ

ο γιατρός της ιατροδικαστικής 

υπηρεσίας έγραψε την έκθεσή του 

χωρίς να με κοιτάξει κατά πρόσωπο 

μιλώντας ταυτόχρονα στο κινητό

τόσο εγώ όσο κι ο γιατρός έχουμε σώμα 

και τουλάχιστον κάτι ακόμα κοινό.

μας αρέσει να μιλάμε στο τηλέφωνο και να πηγαίνουμε σε μπαρ

ο γιατρός είναι ένας άνθρωπος 

που ασχολείται με νεκρούς και ζωντανές γυναίκες 

(τις οποίες αποκαλεί αποδεικτικά στοιχεία) 

με αντικείμενα.

*Από τη συλλογή “το σφυρί”, Έκδοση Τεφλόν, Αθήνα, Νοέμβρης 2020.

**Μετάφραση: Peter Constantine, Σπύρος Πρατίλας.

One response to “Adelaide Ivanova, Δύο ποιήματα

  1. Το κράτος, οι άνδρες – βιαστές, ως επί το πλείστον, και η αδιαφορία τους, Αδελαϊδα, ξεκινούν από την αντιερωτικότητα των ανθρώπων, την ριζωμένη παιδιόθεν από την διαπαιδαγώγηση – πλύση εγκεφάλου που υφίστανται!
    Με την εισβολή της σεξουαλικής ηθικής ( τίτλος βιβλίου του Βίλχελμ Ράιχ ) , έχουμε, εδώ και χιλιάδες χρόνια εκμεταλλευτικού πολιτισμού, γυναίκες αναφρόδιτες, άνδρες που τις βιάζουν, είτε με την θέληση των δωροδοκουμένων γυναικών είτε με ωμή βία,
    έχουμε την γάγγραινα της ομοφοβίας, τον βιασμό παιδιών. Όλα αυτά στον βωμό του θεμέλιου λίθου της εκμετάλλευσης, που ονομάζεται μονογαμική αποχή – διαστροφή έρωτος – μονογαμική οικογένεια.
    Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια ! Να είναι καλά οι νοικοκυραίοι – νοικοκυρές μητέρες που τα στηρίζουν, ακόμα και όταν δια νόμου τους βουλώνουν το στόμα και την μύτη,
    απαγορεύοντάς τους την κυκλοφορία!!!

    Σας ευχαριστώ που με την γεμάτη ευαισθησίας διαμαρτυρία της περιγραφής σας,
    υποβάλλατε το σχόλιό μου.

    Λεωνίδας Καζάσης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s