Ai Ogawa, Ένα πούρο είναι – Ω, μη σκας

Είναι να ακολουθήσεις τη χοροπηδηχτή Betty, την μπάλα εννοώ,

Λοιπόν, ίσως ήταν κάτι άλλο.

Ω, ναι, διάβασε το οτοκιού, είπαν,

Αν χάσεις τον δρόμο σου, εννοώ το μέρος 

Στο ίσιο και στενό μονοπάτι

Που ο Κύριος με μια κλωτσιά στα πισινά μ’ έστειλε να ακολουθήσω 

Και να ’μαι εδώ πάλι μπροστά στις κάμερες 

Προσπαθώντας να εξηγήσω πως όταν ήμουν νέος 

Δεν ανησυχούσα για το αύριο.

Ήμουν πολύ τυχερός.

Η θλίψη ποτέ δεν χτύπησε την πόρτα μου 

Και αν είχε, δεν θα την άνοιγα.

Είχα αρκετό χυλό στο πιάτο μου,

Λοιπόν, εντάξει, ό,τι κι αν ήταν αυτό 

Ήταν σ’ ένα πιάτο.

Σιχαίνομαι να σε πιέζω

Μα έχω θέματα του κράτους να ασχοληθώ

Έτσι καλύτερα να προχωρήσεις μ’ αυτό

Και να κάνεις την ερώτηση που πεθαίνεις να ρωτήσεις, ε, εμ, –

Να ρωτήσεις;

Μισό λεπτό. Θα πω,

Καμιά φορά ένα φιλί είναι μονάχα ένα φιλί, ε,

Ή μήπως είναι ένα πούρο;

Λοιπόν, ξέρεις τι εννοώ.

Το έχεις δει στις ειδήσεις Ακριβώς όπως εγώ.

Σίγουρα εγώ δεν το διάβασα στην εφημερίδα.

Δεν έχω την υπομονή γι’ αυτό.

Μ’ αρέσει κάποιος να μου το διαβάζει·

Με βοηθά να συγκεντρώνομαι στα σημαντικά πράγματα 

Σαν – ε, τι έλεγα τώρα δα;

Είμαι κάπως αφηρημένος αυτή τη στιγμή.

Έχω πολύ στο πιάτο μου.

Το ξαναείπα αυτό;

Δεν μπορείς να φτιάξεις σανό χωρίς, ξέρεις _ Χόρτο;

Καμιά φορά όταν έχεις ραντεβού με το πεπρωμένο σου Φτάνεις λίγο αργά,

Αλλά φτάνεις.

Δεν είναι ντροπή αυτό.

Νομίζω πως ντροπή θα ήταν αν άφηνα ένα σωρό -Αχ, ας μου πει κάποιος πώς να κυβερνήσω.

Έχω τον καλύτερο δάσκαλο που θα είχε κανείς.

Δεν είμαι υποχρεωμένος να σου πω, λοιπόν ίσως να σου πω, αεκινησα με τα καλύτερά μου,

Λοιπόν, και τα δύο.

Βλέπεις αυτά τα χέρια;

Σταθερά σαν τους αιώνιους βράχους.

Μόνο αυτό χρειάζεται να ξέρεις.

Μπορώ να φύγω τώρα;

Εννοώ μπορώ να φύγω τώρα.

Εντάξει, εντάξει, μία ερώτηση. Τι είναι αυτό;

Λυπάμαι, τελείωσε ο χρόνος

Και όλοι ξέρουμε πως ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν.

Βάλε αυτό στην πίπα σου και πιες, εννοώ 

Κάπνισέ το.

*Από το βιβλίο “Άι Ογκάουα Τα Αιρετικά Παραμύθια” – Ανθολόγιο ποιημάτων, σε μετάφραση Βαγγέλη Αλεξόπουλου – Διώνης Δημητριάδου, Εκδόσεις Βακχικόν, Αθήνα, Ιανουάριο 2020.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s