Χρίστος Κασσιανής, Τρία ποιήματα

Ικριώματα χρόνου

Πάνω από τα ικριώματα του χρόνου

αλείφοντας τις πληγές με τον ιδρώτα

το δίχως άλλο αποκομμένος από 

την βρώμικη ανάσα της ασφάλειας

και το δολερό χάδι της υποταγής

Φθινόπωρο 1997

***

Καρυδότσουφλο

 Αγέρας και καπνός

πάλι στα κύματα και στον ωκεανό

καρυδότσουφλο, επίμονη σχεδία

Οκτωβρίου 2020

***

Του σπουργίτη

Γνέφεις σ’ ένα σπουργίτη που σε καταδέχθηκε

στο μικρό μπαλκόνι σου

τυλιγμένος από σταχτιά κρούστα

όπου το ραδιόφωνο σου μεγάλωνε τη βαρυθυμιά

κι ο σπουργίτης ξαναπετά σ’άλλα μπαλκόνια και παράθυρα

Οι βυθισμένες θάλασσες έρχονται στο νου

σε πρωινά φθινοπώρου που στάθηκαν

κι απλώνεις τ’ανέγγιχτο ψιθύρισμα μες στους μικρούς κατακλυσμούς

που είχαν κάτι από από κάλεσμα φλογέρας

που πλήθυναν με τα χρόνια

και ιστορείς στη Μήδεια τον κρυφό σου καημό

αλλ’αυτή κυλιέται στα σπασμένα γυαλιά

με τα άδεια της μάτια να σε καθρεφτίζουν

μετά, σκέφτεσαι να πλαγιάσεις

ζαλισμένος απ’των σφαγμένων αηδονιών τη φωνή

Πάλι δεν χόρεψες στο καταμεσήμερο

Το βράδυ, σε βρήκε στην άλλη όχθη

ακάθεκτο να γερνάς

Νοέμβριος 2003

One response to “Χρίστος Κασσιανής, Τρία ποιήματα

  1. Εικόνες βαθυδινήεσσες, τον αναγνώστη εγείρουν, υποβάλλοντάς τον, να ταξιδέψει στην Ανατροπή!
    Η εσωτερικότης σας φωτιά! με την ποίηση, προσάναμμά της.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s