Ράνια Καταβούτα, Οι λέξεις μου

Φώτο: Peter Kertis

Δεν ξέρω αν μπορέσω να μαζέψω μια-δυο λέξεις να σου πω,              ^

Αν καταφέρω να τις σηκώσω απ’ το δρόμο

Ίσως ακόμα οι λέξεις μου 

να είναι πέτρες 

να είναι χώμα 

να χρειάζονται σπορά 

μπορεί και θέρος

Τις ψάχνω μέρες τώρα 

όταν βραδιάζει πιο πολύ

Τις ψάχνω στις ψηλές γέφυρες

μήπως ακροβατούν σαν μπαλαρίνες στο οδόστρωμα 

Τις ψάχνω σε άδεια ξενοδοχεία 

σε σιωπηλούς σταθμούς

στα νυχτωμένα λεωφορεία

Μπορεί να βρίσκονται ανάμεσα στα δάχτυλά μου

μέσα στη χούφτα μου 

Μπορεί σε ένα υπόγειο μπαρ 

με ξενυχτισμένα κορίτσια 

διψασμένα αγόρια 

και άδεια ταξί

Περιπλανιούνται οι λέξεις μου 

μαζί με μένα 

έρχονται και φεύγουν 

γεννιούνται και ίσως πεθαίνουν 

Γαντζώνονται στο αν

και περιμένουν

να τις πάρει η θάλασσα

να τις σηκώσει ο αέρας

Έχω λίγες λέξεις στα χέρια μου

και πάνω στις στέγες τις πετάω

γίνονται πουλιά

μπορεί σταγόνες

βροχή ή δάκρυα

φτερά ή σκόνη

Δεν ησυχάζουν

«Έγινες και συ μανιακή της γραφής» μου λες 

ούτε ξημέρωμα ούτε μεσάνυχτα

μα ένα μεσημέρι πάνω απ’ το καλό μας τραπεζομάντιλο 

Έτσι γεννήθηκα, σου απαντώ

Μήτρα μου ο λόγος.

*Από τη συλλογή “Μπαλαρίνα μες στη νύχτα”, Εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ, Ιούλιος 2019.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s