Δημήτρης Τρωαδίτης, Δύο ποιήματα

Photo: Eva Besnyo

ο καθρέπτης

στέκομαι σύγκορμος

απέναντι στο φανοστάτη

της ζωής μου

τη στιγμή που

το παράθυρο

δεν περιέχει τίποτα

κι ο καθρέπτης αναπαράγει

τα μύρια όσα

***

συσπάσεις στο πρόσωπο

συσπάσεις στο πρόσωπο

εξαντλούνται στη στιγμή

τα χαμόγελα κρύα

κι οι εφιάλτες καραδοκούν

αν νομίζουμε ότι ζούμε

πλανιόμαστε πλάνην οικτράν

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s