e.e.cummings, Στον χρόνο των ασφοδέλων

Στον χρόνο των ασφοδέλων (που γνωρίζουν

Ότι σκοπός της ύπαρξης είναι το να μεγαλώνουμε)

Ξεχνώντας το γιατί, ενθυμούμενοι το πώς

Στον χρόνο των πασχαλιών που κηρύττουν

Ότι ο σκοπός του να ξυπνάς το πρωί είναι για να ονειρεύεσαι,

Ενθυμούμενες κι αυτές (κι ας μοιάζουν να ξεχνάνε)

Στον χρόνο των τριαντάφυλλων (που σαγηνεύουν

Το εδώ και τώρα με παράδεισο)

αν, η λήθη, ναι, η μνήμη

Στον χρόνο πέρα από όλα τα όμορφα πράγματα

Σε οτιδήποτε ο νους μπορεί να αντιληφθεί,

Θυμήσου ό,τι πρέπει να ψάχνεις (και ξέχασε ό,τι πρέπει να βρεις)

Και στο μυστήριο της ύπαρξης

(όταν ο χρόνος μας απελευθερώσει από τον χρόνο)

Ξεχνώντας με, θα με θυμηθεί

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από εδώ: https://poiimata.com/2020/12/14/ston-chrono-ton-asfodelon-e-e-kamingks/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s