Κατερίνα Φλωρά, Σκέψη

Σκέψη βουβή ανομολόγητη, 

κλεισμένη στις ατέλειωτες ώρες προσπάθειας επιβίωσης,

στους ήχους και τη φρενίτιδα της πόλης,

κρυμμένη στα αφλόγιστα βλέμματα 

Σκέψη κουρασμένη και μονότονη,

ταχεία κι αδιάλειπτη, 

της φύσης σου λησμονείς τη ζωτική πνοή, 

της μοναξιάς σου προσπερνάς την αλήθεια

Σκέψη πρωτόγνωρη που φέρεις το μειδίαμα, 

που είδες από τη χαραμάδα τη φωτεινή γραμμή 

βουτηγμένη σε κόκκους σκόνης που χορεύουν 

Σκέψη απορημένη στη θέαση διαφορετικών, 

αταίριαστων χρωμάτων, εγκλωβισμένη στην πολλαπλή τους φωτεινότητα, 

στην ακατανόητή τους ποικιλότητα.

Πώς μπορείς της απαξίωσης να επανέλθεις 

της μικρότητας το θρίαμβο να επιζήσεις

One response to “Κατερίνα Φλωρά, Σκέψη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s