Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, Ο κύκλος

Υγρά τα μάτια σου το απόγευμα όπως έσκυβες

κοντά κοντά στο πρόσωπό μου κι απορούσες

πώς σ’ εγκατέλειψαν οι λέξεις, πώς σ’ αρνήθηκαν

κι ούτε μια τοσοδά σωστή πια δε νογούσες.

Έμοιαζες άδολο μικρό παιδάκι άβουλο

και πιο μικρός, μωρό γινόσουν κάθε μέρα

πίσω ξανά προς την αρχή ο κύκλος έκλεινε.

Κι ήμουν εγώ πια ο πατέρας σου, πατέρα.

*Από τη συλλογή “Μνήμες της ρίζας”

**Το ποίημα και η φωτογραφία της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από εδώ: 

https://mail.google.com/mail/u/0/#trash/FMfcgxwKjwtzLhkVNQdxlHrGsLkRXRhW στη σειρά “Το ποίημα της Δευτέρας”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s