Ιωάννα Λεκκάκου, Συλλαβίζοντας

Α-νι-σό-τη-τες

οι λέξεις μου οι ανισοσύλλαβες δε με βοηθούν για να τις συλλαβίσω.

Το χρώμα / του χρώματος.

άλλο το χρώμα το λευκό

άλλο του χρώματος το χρώμα,

εξ αρχής

εκ γενετής

το ανισοσύλλαβο

και πώς να το

ισοσυλλαβίσω.

Μόνο στο κέντρο -εκεί

στης ύπαρξης τον πυρήνα όλα

ισοζυγίζονται

Εκεί που αναπνέ-ω

εκεί που αναπνέ-ουμε

δεν υπάρχουν συλλαβές μόνον

ανάσες

που δίνουν ελπίδα και

φως στο μαύρο της

φρικτής λευκής ανωτερότητας.

Κι εκεί που εσύ δεν αναπνέεις όλες οι ελπίδες

αποσυλλαβίζονται

σπάνε

σκορπίζουν και

ματωμένες φτιάχνουν καθρέφτη μεγεθυντικό 

καθρέφτη του τέρατος που 

μετράει τις ανισοσύλλαβες ανάσες του με 

ισοζυγισμένη απάθεια.

Κανείς δεν καθορίζει πια 

τη γραμματική του αίματος-

ακολουθεί τους δικούς του κανόνες 

βάζοντας τα κόμματα εξ αρχής 

και δίνοντας αναπνοή σε όλους 

στην ίδια ακριβώς τη συλλαβή 

πολύ πριν την τελεία και την παύλα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s