Νίκος Μιτζάλης, Δύο ποιήματα



Ξοδεμένοι καιροί

Στους ξοδεμένους καιρούς
ο θάνατος δεν βρίσκει τίποτα να πάρει
γιατί πεθαίνεις κάθε μέρα
από λίγο
και με χάρη
αόριστα
κάτω από βαριά όνειρα
χωρίς πρόσημα
χωρίς χρώμα
μέσα σε ξεκρέμαστους τοίχους

***

Παράξενες απόπνοιες

Να ξέρεις
Λίγες οι στέγες πολλοί οι άυπνοι
Λίγα τα όνειρα πολλοί οι φυλακισμένοι
Παράξενες μέρες
Παράξενες απόπνοιες
Χωρίς διαφυγή
Μονάχα μορφασμοί
στις ούγιες της άμορφης πόλης
προκατακλυσμιαίες υπομνήσεις
αυτού που επέρχεται

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s