Γιώργος Σαραντάρης, Τρία ποιήματα

Ο ΞΕΝΟΣ

Από σιωπή σε σιωπή
ο ουρανός διάγει
τα χρόνια-
όμοια με άνθρωπο
που γνωρίσαμε παιδιά
που λησμονήσαμε
δεν ξανανταμώσαμε
πια.

***

ΟΙ ΚΥΚΝΟΙ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ

Μια λαγγεμένη ανάμνηση
κρατάνε από μια λίμνη
έρημη κρυμμένη,
όπου οι μέρες γέρνανε
τρυφερές
πάνω στα νερά
πάνω στη χλόη…

***

ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΑΟΡΑΤΗ

Γνωρίζω την ομορφιά αόρατη
γνωρίζω πως υπάρχει·
το βλέμμα της το γέλιο της
δε γνωρίζω·
και τη συγκίνηση της
την προφταίνω πεθαμένη,
ανάμνηση.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s