Ελίνα Αφεντάκη, Αυτό

Σχέδιο: Αριστομένης Κατσούλας

Το πλησιάζω με προσοχή,
μοιάζει να κοιμάται,
ανασαίνω βαθειά.. πρέπει να φάω.. να κοιμηθώ.. να ζήσω προτού ξυπνήσει.
Μόνο δυό βήματα μακρυά και το νοιώθω να σαλεύει πάλι.
Είναι Αυτό.. που αφήνεις κάθε φορά που φεύγεις.
Ένα τίποτα.
Απαιτητικό, απείθαρχο, ανυπόφορο.
Γράφω και του δίνω να φάει.
-Όχι
Πλάθω το χρόνο – μπάλα μικρή – και του δίνω να παίξει.
Τη σπρώχνει πέρα.
Πιάνω τα πινέλα. Με ψυχρά χρώματα του φτιάχνω μιαν Άνοιξη. Φτύνει και γελάει.
-Δες ! Έχω σανγκουΐνια που σ’ αρέσουν.
-Όχι σου είπα!
Του γεμίζω ένα πιάτο μουσικές.
Το κλωτσάει πέρα.
-Με τί να σε χορτάσω.. μου λες;
Μια σαλεμένη φωνή και το τίποτα.
Δυο παιδιά που πιάστηκαν στα χέρια προτού ο ύπνος τα νικήσει.

*Από τη συλλογή “Παγοθραυστικό”, Εκδόσεις Θράκα.
**Το σχέδιο της ανάρτησης συνοδεύει το ποίημα στο βιβλίο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s