Guillaume Apollinaire, Δύο ποιήματα

ΠΟΛΕΜΟΣ

Κεντρικός τομέας μάχης
Επαφή μ’ ακουστικό φυλάκιο
Ή άνοιξε πυρ στην κατεύθυνση
«Ευκρινείς θόρυβοι» οι κληρωτοί
Κλάση του 1915 και αυτά τά
’Ηλεκτροφόρα σύρματα λοιπόν
Μην κλαίτε πάνω στου πολέμου
Τις ωμότητες
Πριν είχαμε την επιφάνεια μόνο
Τής ξηράς καί τής θάλασσας
Μετά θά έχουμε την άβυσσο
Τό υπέδαφος καί τό αίθερόλαμνο
Διάστημα άνθρωποι στο τιμόνι
Μετά μετά
Θά δοκιμάσουμε όλες τις χαρές
Των νικητών πού έπαναπαύονται
’Αθλήματα Γυναίκες Εργοστάσια
Βιομηχανία’Εμπόριο Γεωπονία
Μεταλλεύματα Φωτιά Κρύσταλλο
Ταχύτητα Φωνή Βλέμμα
Αφή μαζί καί χώρια κι από
Μακριά άφή καί άκόμη πιο
Μακριά μακρύτερα άπ’ αύτήν τή
Γή

***

ΩΚΕΑΝΟΣ ΞΗΡΑΣ

Στον Giorgio de Chirico

’Έχτισα σπίτι στά μισά του ώκεανού
Τά παράθυρά του είναι ποτάμια πηγάζουν
’Απ’ τά μάτια σου
Χταπόδια σαλεύουν στά τοιχώματά του
Άκουσε τον τριπλό χτύπο τής καρδιάς τους
Καί του ρύγχους τους πάνω στο τζαμωτό
Σπίτι νοτερό
Σπίτι φλογερό
Εποχή τρεχάτη

’Εποχή με τραγούδια
’Αεροπλάνα άφήνουν αύγά
Πρόσεχε θά ρίξουμε άγκυρα
Πρόσεχε τό μελάνι πού άμολάνε
Καλά κι ήρθαμε άπό τον ούρανό
Άναρριχάται τ’ αγιόκλημα τ’ ούρανού
Σφαδάζουνε τά γήινα χταπόδια
’Ακόμη λίγο καί παμε νά γίνουμε
Οί νεκροθάφτες τοϋ έαυτοϋ μας
Χλωμά χταπόδια γύψινων κυμάτων
’Ώ χταπόδια μέ τά χλωμά ρύγχη
Γύρω στο σπίτι εΐναι αύτός ο
’Ωκεανός
Τον ξέρεις δεν άκινητεί ποτέ

*Από το βιβλίο “Ποιήματα”, εκδόσεις “Γνώση”, 1982. Μετάφραση: Νίκος Σπάνιας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s