Νικόλαος Κάλας, Δύο ποιήματα

Η ΘΥΕΛΛΑ ΤΗΝ ΑΥΓΗ

Ή καρδιά ενός παιδιού φλέγεται
Άνοίξτε του την οδό των δακρύων όταν μέσα στη νύχτα ή σκιά του άποσπάται
Χωρίς αντανάκλαση στά χέρια χωρίς καθρέφτη σίγουρο γιά τόν εαυτό του
Ξυπνάει τη λύπη του την ξεριζώνει έπειτα την τρώει

Έχοντας δραπετεύσει από ένα όνειρο τό φεγγάρι έπεσε από τά χέρια του
Τό νερό παραμένει απαθές σκοτεινιάζει ξάναπαγώνει μόλις
Ή πόλη ώχριά κυνηγάει τά οχήματα άδειάζει τά σπίτια ξεριζώνει τά δέντρα
Καί χύνει τό αίμα του στό ποτάμι
Μερικοί θά σωθούν
Οί αράχνες θά χάσουν τόν ιστό τους
Οί ήρωες τη δόξα τους
Ό ουρανός είναι μπλέ άπό τόν πόνο
Τό άγχος έχει μάτια πού δέ θά ξανακλείσουν ποτέ πιά
Στά σταυροδρόμια τά κόκκινα φώτα έμειναν άναμμένα
Μόνο τό τυχαίο προελαύνει
Ή λάμψη του έντονη καί τερατώδης καταπίνει τίς φλόγες

(Παρίσι 1938)

***

Η ΑΓΩΝΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΗΘΟΣ

Νά πεθαίνεις άρυτίδωτος δίπλα σε μιά πνοή φωτιάς
Νά άπεχθάνεσαι τό θάνατο
Ν’ άναζητάς την τρέλα μακρύτερα άπό τό όνειρο
Τό νερό τόν αέρα κι όλες τίς έπιστημες
Ν’ άντιμιλάς σέ όλους

’Ακούστε τό θόρυβο των ανθρώπων πού οπισθοχωρούν
Οί δήμιοι οί μάγοι οί γιατροί
Δέν τούς τρομάζει τίποτα
Τό άγχος ανελέητο
Ή αύριανή σελήνη έγινε κιόλας ή πρώτη τους φροντίδα
Είναι σάν τούς τυφλούς πού τούς φυλάκισε ή άπόσταση

Στήν κορυφή τής ηρεμίας
ΕΙΜΑΙ
Παραμένω
Σάν τόν πνιγμένο μέσα στή συμφορά του

(’Αθήνα 1937 – Μαρακές 1938)

*Από το βιβλίο “Δεκαέξι Γαλλικά ποιήματα και Αλληλογραφία με τον Ουίλλιαμ Κάρλος Ουίλλιαμς”, Εκδόσεις Ύψιλον, 2020. Μετάφραση: Σπήλιος Αργυρόπουλος – Βασιλική Κολοκοτρώνη.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s