Κατερίνα Λιάτζουρα, από την “Κρεμμυδαποθήκη”

ΜΑΝΙΚΑ

Όταν θα χαθώ, να ξέρεις, μην με ψάξεις σε αστρέχες, γκρεμούς και ρεματιές. Να ξέρεις πως πρωινό θα ήτανε σαν το σημερινό. Όμορφο, ηλιόλουστο, φθινοπωρινό. Σαν το σημερινό πρωινό θα ήτανε, που φόρεσα τα αθλητικά μου τα ολόλευκα και που ξεκίνησα τον δρόμο μου να πάρω. Μην τρέξεις να ρωτήσεις τους γέροντες, αν με είδανε να περνώ ή μάθανε το νέο. Να τους ρωτήσεις μόνο προς ποια κατεύθυνση έβαλα προορισμό. Να ξέρεις πως τα βήματά μου με οδηγούν σε δρόμους χαραγμένους από του Απόστολου το χέρι, και πως θα τους ακολουθώ ευλαβικά με το βλέμμα μου καρφωμένο στον ορίζοντα. Και να ξέρεις πως όταν φτάσω εκεί, όπου ο ανθρώπινος δρόμος έχει τελειωμό, θα σταματώ, ένα λεπτό μπορεί, μπορεί όμως και χρόνια, για να αναρωτηθώ, αν κι εγώ —σαν γήινη Χριστός— μπορώ, αιμάτινα μονοπάτια στο μέτωπό μου να χαράξω. Μα και αφού δεν μπορώ με βεβαιότητα τέτοιον πολύτιμο σταυρό στους ώμους μου να κουβαλώ, θα στρέψω την πλάτη μου και θα συνεχίσω να περπατώ. Και μη λυπηθείς ούτε στιγμή για την απουσία μου, αλλά να χαρείς που τόλμησα να ξεκινήσω και να σηκώσεις το ποτήρι σου και να ευχηθείς καλό δρόμο να έχεις, Κατερινάκι μου.

***

ΛΙΑΝΗ ΑΜΜΟΣ

Σε όχημα ανάγκης αναμνήσεις χρόνου βάλανε στοίχημα ταχυτητος με ρευστά τοπία διαδρομής. Ανεκτίμητη συντροφιά, συνταξιδιώτες χρόνων, μεγάλων εντάσεων, πόθων και παθών. Τα πίσω κουτάκια του μυαλού μυστικά αρνούνται να συγκαταθέσουν. Αρνούνται να υπογράψουν λευκό χαρτί αισθήσεων και παραισθήσεων, συγχωροχάρτια και δηλώσεις μετάνοιας. Προσπάθεια άσκοπη να εκβιάσεις. Προσπάθεια άτοπη να προσπαθείς. Εικόνες μνήμης και λησμονιάς πιο δυνατές από άλλοτε, πέρασμα στων αιώνων την αναισθησία, ενημέρωσε. Και από τη μαυρίλα και τη λησμονιά αναδύθηκε ένας άνθρωπος. Τις στάχτες της μήτρας μου γεύτηκε και από το δάκρυ των μαστών μου δροσίστηκε και πήρε μορφή. Ανδρώθηκε. Η σπίθα έγινε φλόγα. Από παιδί έγινε άντρας. Απρόσμενος περιηγητής. Ταξιδευτής χρωμάτων. Διαβάτης με διαπιστευτήριο τη σιωπή. Μάτια που κοιτάνε κατάματα τον ήλιο. Και ένα λακκάκι πάντα να με προσμένει.

* “Η Κρεμμυδαποθήκη”, Εκδόσεις Βακχικόν, 2020.

2 responses to “Κατερίνα Λιάτζουρα, από την “Κρεμμυδαποθήκη”

Leave a Reply to vequinox Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s