Πόπη Γιόκαλα, Δύο ποιήματα

Το σήμερα

Στην τελική όλοι το ίδιο ζητάμε.
Έναν άνθρωπο να μας αγαπάει.
Να μας θυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι.
Λόγια και πράξεις… μπερδεύονται, ξεδιπλώνονται.
Η αγωνία μας για τα πάντα.
Χωρίς να γευόμαστε το σήμερα!

***

Έρωτας

Τον άδολο, αληθινό έρωτα ψάχνω να βρω.
Τον έρωτα που αναβλύζει σαν το νερό της πηγής.
Είναι τόσο σπάνιο να τον συναντήσεις.
Όσο… να βρεις ένα διαφορετικό κοχύλι
που κρύβει μέσα του μαργαριτάρια.
Αξίζει όμως τον κόπο να ψαρεύεις.
Ας είναι και στα βαθιά νερά.
Ας είναι και πλάι στους καρχαρίες!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s