Κυριάκος Ραμολής, Δύο ποιήματα

ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΕΠΟΧΗΣ

Τι θλιβερά τα ζευγαράκια
που βγάζουν βόλτα τα σκυλιά τους
νύχτα στην άδεια πόλη
για χέσιμο στα πεζοδρόμια
κατούρημα σε ρόδες αυτοκινήτων
Τι θλιβερά τα ζευγαράκια
που παίζουν τάβλι στα μπαλκόνια
καταμεσήμερο στην άδεια πόλη
ρίχνοντας κύματα τις ζαριές τους
μαζεύοντας πούλια
αντί για βότσαλα
στην απαλάμη

Τι θλιβερά
τα ζευγαράκια
που δεν παραθερίζουν

***

NOTTURNO

Πιωμένος πάλι σιγοτραγι
καθώς γυρίζεις στο σπιτά
σκιά μες στις σκιές του δρόμου
τρομάζοντας τις γάτες που ξεσκίζουν
σακούλες πλαστικές στουυς κάδους
ή τους αγίους αστέγους
με τα αυτοσχέδια καρότσια
που κρύβονται για μια στιγμή
κι ύστερα ξεμυτίζουν πάλι
δειλά δειλά από τη γωνιά
νυχοπατώντας ή βαριά
σέρνοντας τα βήματα
και ψάχνουν πάλι στα σκουπίδια
κι αρχίζουν πάλι να ανασύρουν
από τα σωθικά της νύχτας
με νύχια και αγκίστρια
βαθιά κρυμμένους θησαυρους
σκαλίζοντας με επιμονή
τον ύπνο των δικαίων

*Από τη συλλογή “απ’ το υπόγειο στη νερομάνα”, Εκδόσεις Ακυβέρνητες Πολιτείες, Φεβρουάριος 2018.

One response to “Κυριάκος Ραμολής, Δύο ποιήματα

  1. Πιωμένος πάλι σιγοτραγουδάς/ καθώς γυρίζεις στο σπιτάκι σου…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s