Εουτζένιο Μοντάλε, Διαβάζοντας Καβάφη

Ενώ ο Νέρων κοιμάται ήσυχος και ακμαίος
μέσα στο εξαίσιο σφρίγος της ομορφιάς του
οι μικροί του Λάρητες που έχουν ακούσει τη βοή των Ερινύων εγκαταλείπουν
τρομαγμένοι το λαράριο.
Πώς και πότε θα ξυπνήσει;

Έτσι μίλησε ο Ποιητής.

Εγώ μονάρχης του τίποτα, ούτε του ίδιου μου εαυτού,
χωρίς τη θαλπωρή του εβένου με την ψυχρή θωπεία
μιας λάμπας πετρελαίου ακούω κι εγώ ήχους
από πέδιλα ή βήματα, όμως μικροσκοπικά.

Δεν αφυπνίζομαι. Έχω ξυπνήσει από ώρα και δεν περιμένω άλλη φρίκη
πέρα από την καθημερινή.

Ούτε έχω να διατάξω κάποιον δούλο
να μου κόψει τις φλέβες. Τίποτε δεν με ταράζει. Ακούω
το τρέξιμο ενός ποντικού. Παγίδες
δεν είχα στην κατοχή μου ποτέ.

*Μετάφραση: Νάσος Βαγενάς

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s