Antler, Χιονίζοντας μέσα μου

Βαδίζοντας στη χιονοθύελλα, χιόνι
στο καπέλο, στους ώμους, τα γένια μου,
συνειδητοποιώ πως δεν χιονίζει
μέσα μου.
Το σώμα μου εμποδίζει το χιόνι να πέσει μέσα.

Χιονίζει ολόγυρα, όχι όμως μέσα
στο στήθος μου, όχι μέσα
στην καρδιά μου, όχι μες
τα χέρια ή τα πόδια μου.
Τα μάτια μου βλέπουν κάθε νιφάδα
και το μυαλό μου τις καταγράφει,
μα το χιόνι δεν βρίσκεται μέσα στα μ
άτια μου, μέσα στο μυαλό μου,
ή βρίσκεται;

Μετά το θάνατο, αν πεθάνω στα δάση
και το σώμα μου σαπίζει εκεί που πέσει,
θα χιονίζει στο μέρος
που ήταν τα πνευμόνια μου,
θα χιονίζει στις τρύπες όπου
βρίσκονταν τα μάτια μου,
θα χιονίζει μέσα στο κρανίο μου
όταν αυτό καταρρεύσει,
θα χιονίζει όπου υπήρχε το στομάχι
και τα έντερά μου,
στ’ αρχίδια μου, εκεί που
ήτανοπούτσος μου,
θα χιονίζει, θα σκορπίζεται,
λευκά, βαθιά, θα καλύπτει το σκελετό μου
χιονίζοντας μέσα εκεί που το σώμα μου υπήρχε
για τόσο πολλά χρόνια.

*Από το βιβλίο “Αμερικανοί ποιητές και ποιήτριες τολμούν”, σε μετάφραση και γενική επιμέλεια Γιώργου Μπουρλή, Εκδόσεις Εξάρχεια, Αθήνα 2013.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s