Γιώργος Δάγλας, Ήμουν εκεί

Ήμουν εκεί,
όταν ανέκριναν τους νεκρούς
και κερμάτιζαν τη μνήμη
να τη μοιράσουν στους επαίτες.
Ήμουν εκεί,
ψάχνοντας το «αν» των αιώνων
στις σκοτεινές γωνιές της ιστορίας.
Ακούστε λοιπόν
την ομολογία του δολοφόνου
και ακουμπήστε το δάχτυλο
στην πληγή της αλήθειας.
Ήμουν εκεί,
μάταιος και μόνος.
Νύχτα και με τύφλωσε το φως.
Ούρλιαζαν και χόρευαν περιμένοντας τη λάβα
έρχονταν και περίμεναν.
Έδεναν τα πλοία.
«Εδώ είμαστε», έλεγαν
και δουλεύουμε σκληρά
να καταργήσουμε το θάνατο
να ξεχυθεί το λυπημένο δάσος
στην αιώνια επιστροφή.
Ήμουν εκεί και ήμουν μόνος.
Νύχτα ήταν, με τύφλωσε το φως.

*Από τη συλλογή “Καντάδες για ένα δαίμονα”, εκδ. Φίλντισι, 2015.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s