Σάντι Βασιλείου, Δύο ποιήματα

Καλωσόρισμα

Κάποτε άνοιξες την πόρτα
Και βρήκες το σπίτι άδειο από ανθρώπους

Τα βράδια έκλεινες το φως
Για να μη βλέπεις το σκοτάδι
Και φυσικά τα παντζούρια
Γιατί ο φόβος διαπερνά τα παράθυρα
Φωτογραφίες δεν μπορούσες να κοιτάξεις
Πάντοτε ντρεπόσουν
Δεν ήθελες
Να σε βλέπουν

Για να μην αφήσεις τα κόκκαλά σου να λιώσουν
Κρύφτηκες κάτω από τη γη

Τα σκουλήκια σε καλωσόρισαν
Και το σπίτι παρέμεινε άδειο από ανθρώπους

Μονάχα εγώ ήμουν εκεί

***

Οβίδα

Μπήκε στο σπίτι, μια οβίδα
Κοιμάται στον καναπέ του σαλονιού
Τρώει μαζί μας στο τραπέζι
Καμιά φορά ροχαλίζει
Γελά

Κάποτε σηκώνεται
Φορά το πανωφόρι της
Φεύγω, λέει
Κι εκρήγνυται
Κάθε φορά τα ίδια

*Από τη συλλογή “28 μέρες κάτω από τη γη”, Εκδόσεις Θράκα, 2017.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s