Γυναίκα διαβάτισσα

milenaphotopoetry

Σκιές,
ακίνητες,
σχεδόν κυνικές,
καρφωμένες,
στην άκρια της νοσταλγίας μου, σαν λόγια ανθεκτικής ξερολιθιάς,
ή φρέσκιας μνήμης εργάτες.
Ένα συναίσθημα με αγωνία με κοιτά,
θα σκύψω να το μαζέψω,
σαν γυναίκα διαβάτισσα ,
σε ναρκοπέδιο.
Δεν ξεριζώνω τις σκιές,
σαλεύουν πίσω τους οι υποσχέσεις.
••••••••••••••••••••••••••••••

View original post

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s