Μπεατρίζ Χάουσνερ, Άντρας που καταπίνει τη γλώσσα του

Στη μνήμη του Λόρενς Βάισμπεργκ

Όταν μας συνάντησε στην πλατεία
καπνός ανέβηκε απ’ τα παπούτσια του αιωρήθηκε
στον αέρα σαν τραγούδι κρεμασμένο
βάδισε στο κεντημένο με χάντρες
έδαφος. Είπε ότι έφτασε μόνος

αν και ήξερε ότι περπάτησε δίπλα
στη νοσοκόμα απ’ το απώτερο διάστημα που έγινε ορατή μόνο
όταν άνοιξε το αχανή του σεντούκι τού
θησαυρού. Κουβαλούσε φωτιά μέσα του που έκαιγε
βαθιά και περιελισσόταν σφιχτά σαν γροθιά που χτυπά
την αυξανόμενη σιωπή αυτών των καιρών.

Τράβηξε τη γλώσσα του προς τα μέσα τεντώνοντας
τα όρια της αντοχής υπομένοντας το τραγούδι
καθώς ενδορρηγνυόταν με την καρδιά του.

Εδώ υπήρχε ένα
λιοντάρι που το τομάρι του ήταν φοδραρισμένο με φτερά
απ’ το πουλί του ήλιου μεγάλη γάτα συνηθισμένη να κρέμεται
από λάμπες στο πρώτο σπίτι όπου
ζούσε με την αδελφή του ιέρεια του χορού
και των μαγικών ζώων που λάμπουν μες στη νύχτα. *

*Η αδελφή του Λόρενς Βάισμπεργκ, ο οποίος στάθηκε σημείο έμπνευσης για το ποίημα λεγόταν Άλις Φάρλεϊ (Alice Farley) και ήταν εξαιρετική χορογράφος και χορεύτρια. Οι χοροί της συχνά περιλάμβαναν αναπαραστάσεις ζωόμορφων όντων, βλ. π.χ. Τον χορό της “If there were a moon” στο Youtube.

**Από το βιβλίο “Η ράφτρα και η ζωντανή κούκλα”, σε μετάφραση Χριστόνας Λιναρδάκη, Εκδόσεις Βακχικόν, Μάρτιος 2019.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s