Γιώργος Δομιανός, από την “Πάσα Ανάσα”

Artwork: Edgar Degas (1869)

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ/αυτή

άντρα μου
καλέ μου

σφίξε με

κορμούς κάνε τα χέρια σου
και χτίσε με
καλέ μου

στην ξέρα του στήθους σου
άσε με να προσαράξω

λουλούδιασέ με
με τις λεξεις σου
τις ανθοφόρες

μέρος σου κάνε με
ρίζωσέ με

άντρα μου
καλέ μου

(ο χορός ξάφνου θρηνεί)

Πού είναι το σύνολο της αναπνοής μου;
κάνε δυο βήματα πιο πέρα
στις τρεις μερες
σταματά το άνθισμα
και γίνεσαι ένα έλος

κάνω ενα βήμα
και σβήνεται η ψυχή μου
για το επόμενο
χάιδεψε με λίγο εδώ
να, εδώ, στην πλάτη
μη μου κρατάς το χερι
καλέ μου

ξημέρωσε η τέταρτη μέρα
άντρα μου

φεύγω καλέ μου

να αναπνεύσω κι ύστερα
καλέ μου
θα γυρίσω

έχω πλεόνασμα αφής

μη φοβηθείς
δε θα χαθώ

μαζί μου θα είσαι συ για πάντα

μη ν τ η ν α γ γ ί ζ ε ι ς α υ τ ή

σκίζω τα μάγουλά μου
και ξυπνάνε όλα τα μοιρολόγια
που ’χω μέσα μου

άντρα μου
στον δρόμο για την κόλασή μου
θα σε φέρω
-καλέ μου-
πυρπολοόμενο
άσ’ την

*“Πάσα Ανάσα”, εκδ. Υποκείμενο, Δεκέμβριος 2016.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s