Kenneth Rexroth, Τζόγος

Σκέψεις για σένα ραντίζουν τη σκέψη μου.
Σταγόνες μαύρες πέφτουν από την κόψη του ξίφους
Του κεραυνού. Λευκά χαρτιά σκορπίζουν
Μαύρες και κόκκινες διφορούμενες
Κούπες και μπαστούνια. Ο θάνατος με προσπερνά
Κάθε μέρα και ψεκάζει στα μαλλιά μου
Τα ισχυρά του χημικά. Οι χτύποι
Του ρολογιού αλλάζουν φωνή και προφέρουν τ’ όνομά σου.
Τι έδεσμα είναι η ζωή, με το
Σπασμένο της ποτήρι και τα ξινά σταφύλια.
Τα στήθη σου έρχονται στο μυαλό μου
Που μυρίζουν αμυγδαλωτά.

*Από το βιβλίο “Κέννεθ Ρέξροθ – ποιήματα”, Εκδόσεις Ηριδανός, μετάφραση Γιάννης Λειβαδάς.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s