Γιώτα Αργυροπούλου, Μάνα

I.
Μαύρο πηγάδι
άσπρος γιαλός
και το θολό ποτάμι.

Μάζευες άσωτα νερά
μ’ έσωζες στην ποδιά σου.

II.
Ακόμα έχει ανάμεσα στά φρύδια της
την έγνοια μου.

Ακόμα
το πιό κακό μου όνειρο

III.

Θά ’ρθει χειμώνας
χωρίς ρόδια και σύκα ξερά, χωρίς κυδώνια
κρεμαστά στο μπαλκόνι.

Χωρίς τά παραμύθια σου
Που έλιωναν το χιόνι.

*Από τη συλλογή “Νερά απαρηγόρητα”, έκδοση Πλανόδιον, Αθήνα 2004.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s