Λάζαρος Γεωργιάδης, Δύο ποιήματα

ΕΠΑΦΗ

Τελευταία στον δρόμο με σταματάνε διάφοροι «τρελοί»

Άντρες γυναίκες
Νέοι μεγάλοι
Με τρία μάτια ή με φτερά αντί για χέρια

Κάθομαι να τους ακούσω

Μιλάμε
Μιλάμε πολύ
Όσο το χρειάζονται

Μου θυμίζουν εμένα

Αυτό που
Κάποιες φορές
Είμαι

Αυτό που αυτοί
Είναι
Όλη τους τη ζωή

Συνεννοούμαστε.

***

ΚΛΕΙΝΟΝ ΑΣΤΥ (A)

Το γρασίδι ήταν γκρι
Ο αέρας μύριζε καμένο πλαστικό
Και τα αγγίγματα
Τα αγγίγματα άφηναν πάντα στο τέλος
Κάτι από νεκροτομείο.

ΚΛΕΙΝΟΝ ΑΣΤΥ (Β)

Όταν γεννιούνται τα πετάνε από την ταράτσα

μισά
τσακισμένα
άλλο χωρίς πόδια
άλλο χωρίς κεφάλι
άλλο χωρίς
μάτι
ή με τα άντερα να βγαίνουν από τα ρουθούνια

*Από τη συλλογή “Τέλος”, Εκδόσεις Στοχαστής, 2018.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s