Μάνια Μεζίτη, Τέσσερα ποιήματα

[γκούσταβ]

σε κάτι αλλοτινά γενέθλια
μου χάρισαν έναν πίνακα του κλιμτ
όχι αυθεντικό μη φανταστείτε
μια αφισούλα μεγέθους α4
μαύρη κορνίζα μαύρο φόντο
με τις χρωματιστές ψηφίδες του ζωγράφου
όπως τις είχε βάλει στο φιλί
έμεινε ξεχασμένο σ’ έναν τοίχο
μόνο μακρύτερα από τ’ άλλα
καμιά φορά περνούσα και το έβλεπα
ο αδάμ πίσω να κρύβεται
να δίνει στην εύα όλο το χώρο
πέρασαν χρόνια ώσπου να μάθω
πως ποτέ δεν το τελείωσε
πέθανε -λέει- και το άφησε μισό

***

[εδέμ]

δύο φύλα δύο φύλλα
δύο φίλοι δύο φύλα
δύο φίλοι δύο φύλλα
δύο φύλλα δύο φύλα

***

[ουμανιτέ]

κάνεις να στρίψεις
στη διχάλα του δρόμου
μ’ ένα πουράκι στο στόμα
ανεβάζεις το παντελόνι
σαν να πάχυνες τελευταία
και τα μαλλιά…
το περπάτημα
το βλέμμα
τόσο που άλλαξε
η ζωή

***

[κόμπος]

στείλε μου ένα μπαλόνι
κόκκινο σαν πόνο
νομίζω σε αδίκησα
πολλές φορές

*Από τη συλλογή “η μαύρη ανάμεσα”, Εκδόσεις Κύμα, Αθήνα 2018.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s