Γιώργος Δομιανός, από την “Πάσα Ανάσα”

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

μια νύχτα ονειρεύτηκε πως ήταν
κυπαρίσσι του Υμηττού
και το πρωί ξύπνησε ανθάκι στη μασχάλη της

και θέλω να σου μιλήσω

για τον σκύλο
με τα τρία πόδια
που όχι μονάχα
λησμόνησε
το πένθος της απώλειάς του
μα και έσβησε την ανάμνηση
του τέταρτου ποδιού

και τώρα
τριγυρνά
σαν λυμένη εξίσωση
ανάμεσα από
σακατεμένους ανθρώπους
που ’χουν
παραπάνω μπατζάκια
μπας και τους φυτρώσει
ένα
τρίτο πόδι

και θελω να σου μιλήσω
για τη νύχτα
το φτερούγισμα της νύχτας μέσα μου
της νύχτας που ανήκει
στις γάτες
στους αρουραίους
στους οδηγούς ασθενοφόρων
στην αγρύπνια των γραφείων κηδειών
της νύχτας του δαγκωμένου φεγγαριού
της υπερκινητικής νυχτερίδας
του γνωστικού τρελού
της αγιολάγνας πουτάνας
της απόχρωσης που ’χει η υγρασία στο ταβάνι
του παπουτσιού στη μέση της Μεσογείων
της νύχτας που αναγνωρίζει τον βιαστικό της θάνατο

της νύχτας που είναι:
πεταλούδα
σκουλήκι
σεισμός
Χύσι
μεταλλικός οργασμός

της νύχτας που παραπατά
σηκώνεται και ξεπουλάει ένα-ένα τα λεπτά της
στο όνομά μας

της νύχτας που γυρνά την πλάτη της στον ήλιο και κατουρά
στην ταράτσα τη βεβαιότητα στα μούτρα

της νύχτας μας
της δικιάς μας νύχτας.

και θελω να σου μιλήσω
και να σου πω
πως κατά πάσα πιθανότητα
ζούμε.

*Από τη συλλογή “Πάσα Ανάσα”, εκδ. Υποκείμενο, Δεκέμβριος 2016.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s