Κομπάγιασι Ίσσα, Δώδεκα χάικου

Λευκός λαγός
πρέσβης της σελήνης
του Σεπτέμβρη;

Πάπιες, χήνες
φωνές που παρατείνουν
το τέλος της χρονιάς.

Πρωινή ομίχλη –
Ανοιχτά παντζούρια
στο κάστρο βροντάνε.

Χέρια, στόματα
επιδέξια καινούργια
καλοκαιρινά ρούχα.

Κορδωτός ο χαμάλης
στο ποτάμι –
Κελαηδά κούκος.

Οι βραδινές μπόρες
έφτασαν πια
ως και στη Σαρασίνα.

Φωνές στο Έντο –
Χαζεύουν τα άνθη
Κι ύστερα καυγαδίζουν.

Ποιο είναι το αστέρι
που με οδηγει;
Φθινοπωρινό αγέρι.

Το αηδόνι ξεδιψά
κι ύστερα πνίγεται
στο παλαιό πηγάδι

Εφήμερη λιακάδα –
Δύο πουλάκια κάποιους
καλούν στο Γιοσίνο.

Στον κήπο της σιωπής
φουντώνουν μονομιάς
οι αγριάδες.

Ομίχλη, στάζουν οι
χάρτινες ομπρέλες
στο Κιότο.

*Από το βιβλίο Κομπάγιασι Ίσσα, Διακόσια εξήντα επτά χάικου, Εκδόσεις Κουκούτσι, Αθήνα 2017. Εισαγωγή – Μετάφραση – Επίμετρο: Γιάννης Λειβαδάς.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s