Αντώνης Στασινόπουλος (1957-2015), Τρία ποιήματα

Πρόσφυγας

ΒΑΛΣΑΜΟ η ματιά σου για τούτον τον ξεριζωμένο,
δίχως ταυτότητα
δίχως τροφή
αναμετριέται με δρόμους που καίνε.
Πουλί τραυματισμένο
Αγρίμι στην παγίδα.
Μια αλλαξιά ρούχα στο δισάκι
επιμένει για μια ανάσα ονείρου.

***

Τα πλοία της Ελευθερίας

Στους νεκρούς του Mavi Marmara

ΤΑ ΠΛΟΙΑ της ελευθερίας
από τα λιμάνια της καρδιάς μας ξεκίνησαν,
φορτία αγάπης και αντίστασης
στη θάλασσα της ιστορίας,
για τους ελεύθερους πολιορκημένους
Στη Γάζα.
Το ρεσάλτο των αρπακτικών
στο φως του αυγερινού.
Οι αιχμάλωτοι, οι νεκροί και οι αποκλεισμένοι
κρατούν το νήμα
ορμούν στις συνειδήσεις
κατακτούν τις ψυχές
στερεώνουν τις αποφάσεις.

***

Άγνωστη Πόλη

ΠΕΣ ΜΟΥ, τι είδες στην άγνωστη πόλη;
Ποιητές στους δρόμους να απαγγέλουν στίχους.
Ζευγάρια να ερωτοτροπούν σε κήπους κρεμαστούς.
Πες μου, τι είδες στη μαγική πόλη;
Πουλιά να πετούν παρέα με αγγέλους.
Παιδιά να παίζουν σε λοφίσκους με φωτιές πορφυρές.
Ινδιάνους σε έκσταση να ξορκίζουν τα κακά πνεύματα.
Πες μου, τι είδες στην ποθητή πόλη;
Νεράιδες να λούζονται της αυγής την πάχνη.
Την αγάπη να ντύνει
με κόκκινη χλαμύδα τους ανθρώπους.
Τριανταφυλλένια χείλη να βυθίζονται στο άπειρο φιλί.
Πες μου, τι ειδες στην αγέννητη πόλη;
Σάλπιγγες να ηχούν το τέλος του πολέμου.

*Από τη συλλογή “Φεγγάρι ολόγιομο”, Εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος, 2010.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s